Fefu ve Arkadaşları

Fefu ve Arkadaşları

Fefu ve Arkadaşları

Fefu ve Arkadaşları

Fefu Bir bakalım. (Fefu kapıya gider, kısa bir an durur ve konuşmaya başlar) Ben erkekleri, kadınlardan daha çok severim. Onları kıskanırım. Erkek gibi davranmak, erkek gibi düşünmek, erkek gibi hissetmek hoşuma gidiyor. Erkekler bir araya gelince sorun çıkmaz ama kadınlar öyle mi? Şunlara bak! Yeni çim biçme makinesini inceliyorlar….Biz burada, karanlıkta otururken onlar açık havada, güneşin altındalar….Erkeklerde doğal bir güç var. Oysa kadınlar kendi güçlerini bulmak zorundalar ve bu gücü buldukları zaman, yanında hem acı geliyor hem de bu, kalıcı değil değişken bir güç….Kadınlar birbirlerinin yanında rahat edemezler. Adeta canlı birer tel gibidirler….Ya birileri onlara bulaşmasın diye gevezelik ederler, ya da gözlerini başka tarafa çevirirler….Orfeus gibi…..bir zamanlar bir Tanrı şöyle demiş, “eğer kadınlar birbirlerini takdir edecek olurlarsa, dünyanın sonu gelmiş demektir.” Hep erkeklerin onlara yaklaşmasını beklerler. Bu olduğu zaman da hemen dinlenmeye çekilir, uyuşur ve sakinleşirler. Kendilerini erkeklerin yanında emniyette hissederler. Tehlike geçmiştir. Kendilerinden ancak bu kadar emin olabilirler işte. Erkekler, sinirlerin üstünü öreterek onları koruyan kastır, izolatördür. Evet, tehlike geçmiştir ama bedeli zihinsel ve ruhsal çöküntüdür….Yüksek bir bedel! Bunu hayatım boyunca anlayamadım. Niçin?….Neden korkuyoruz? Hmmm!? Düşünüyorum da….göğün başımıza yıkılmasından korkuyor olabilir miyiz?….Sizi yine mi gücendirdim yoksa?

***

Christina Evet…Gerçi beni biraz şaşırtır ama severim. Ben hep dürüst olmaya çalışırım…ama o öyle mi acaba?….Gerçekleri söylemiyor demek istemiyorum, gerçekleri söylediğinden eminim. Ben bir tür dürüstlükten söz ediyorum. Evet, o da dürüst biri ama…yaşam konusunda yeterince özenli olup olmadığını bilmiyorum. Oysa yaşam insanın kendisinden daha engin ve önemlidir. Sanırım yaşam değil de düzen desem daha doğru olacak. Bence Fefu macera düşkünü bir kadın. Beyni maceraperest. Bunda sahtekarlık olup olmadığını bilemem ama maceradan hoşlanıyorsan, belli riskleri de göze alıyorsun demektir ve o zaman insan, neden bilmem ama birçok şeyi oldukları gibi kabul etmekte zorlanır ve onlara gereken saygıyı göstermez gibi geliyor. Yani kurulu düzenin onun için bir anlamı kalmayabilir. Sanırım ben toplum kurallarına uymayı önemseyen biriyim. Saygısız olmaktan veya bir şeyleri kırıp bozmaktan her zaman korktuğum için kendimi hep frenlediğimi sanıyorum ve benim gibi olmayanlara da hayranlık duyuyorum. Ama bu tür insanların benim için tehlikeli olduklarını da düşünüyorum. Dünya için kesinlikle tehlikeli değiller, hatta benden daha yararlı ve daha önemli olduklarından da eminim ama onların düşünce tarzının, benim yaşamım için tehlikeli olduğunu hissediyorum. Beni anlıyor musun?
Yazan : Maria Irene Fornes
Çeviri : Sinan Gürtunca