CALIGULA

( Caligula aynada kendi kendine...)
Caligula! Sen de suçlusun! Ha biraz fazla, ha biraz eksik, öyle değil mi? İyi ama, suçsuz insanın bulunmadığı şu yargıçsız dünyada kim göze alacak beni yargılamayı? Görüyorsun ya, Helicon geri dönmedi. Ay'ı ele geçiremeyeceğim. Ah ne acı şey, haklı olup da ölene dek bu yolda yürümek zorunda kalmak!

Evet korkuyorum ölümden. Kılıç sesleri! Lekesizlik utkuya hazırlanıyor. Neden onların yerinde değilim? Korkuyorum! Ne tiksinç şey, başkalarını küçümsedikten sonra kendini de aynı korkaklık içinde bulmak. Ama önemi yok. Korku sürmez. Az sonra insanın yüreğini erinçle dolduran o büyük boşluğa kavuşacağım.

Ne de karışık görünüyor dünya! Oysa her şey nasıl da yalın! Ay'ı ele geçirebilseydim, sevi yeterli olsaydı her şey değişecekti. Peki ama nerede gidermeli bu susuzluğu? Hangi yürek, hangi tanrı verebilir bana göller dolusu suyu? Ne bu dünyada ne de ötekinde beni doyurabilecek bir şey var. Oysa biliyorum ki (ağlayarak parmağını aynaya uzatır) sen de biliyorsun ki olanaksızın olması yetecekti.
Ey olanaksız! Dünyanın ve varlığımın sınırına giderek aradım seni. Ellerimi uzattım. Elimi uzatıp karşımda hep seni buluyorum, oysa sana karşı da içim hep kin dolu. İzlenmesi gereken yolu bulamadım, hiçbir yere varamıyorum. Özgürlüğüm de pek iyi bir şey değil Ah Helicon! Hala hiçbir haber yok! Öfff ne ağır bir gece! Helicon dönmeyecek: Sonsuza dek suçlu kalacağız! İnsan yüreğini saran acı kadar acı bir gece!
Albert Camus

Diğer Tiradlar