Bayan Bright’ın Deliliği 

TİRADLAR

TİRADLAR

 

 

 

 

 

 

 

LESLIE BRIGHT: Kırk yaşlarında bir adam. Uzun zamandır sahip
olduğu “güzelliği” hızla  yitirmekte olan abartılı bir eşcinsel.
LESLIE : Benim adım Giselle! Ben Giselle’im! (Aynaya koşarak) Ben balonun en güzeliyim,
en tatlısıyım. BEN GENCİM. BEN GENÇ VE TATLIYIM. EVET, BEN GENCİM! (tuvalet
masasına eğilerek aynaya döner. Ruju alır ve dudaklarıyla birlikte yüzünün yarısına sürer)
Ben bu gece gencim. Hiç yaşlanmayacağım. Bu gece tüm yeteneklerim benimle. (İnsanlar
dansa devam etmişlerdir. LESLIE onların yanına döner ve hep beraber dönerler. Giselle,
rock’n roll ve striptiz müzikleri de Mozart’a katılır) Ben güzelim! Ben mutluyum! (Leslie
düşer. Diğerleri onun etrafında dansetmeye devam ederler. Müzik durur. Sonra tekrar başlar.
Durur, geri gelir. Bir nabız etkisi. )
LESLIE: Affedersiniz, ben… (Müzik yüksek sesle devam eder) kollarım çok yoruldu.
Bacaklarım. Benim bacaklarım kötü; çok iyi yürüyemiyorum bacaklarımdaki damarlar
yaşlanıyorlar, sanırım…(Sohbet havasında) kolay yoruluyorum. HASSASLAŞIYORUM VE
KIRILIYORUM. AKLIMI YİTİRİYORUM BİLİYOR MUSUN? HERKES AKLINI
YİTİRDİĞİNDE BUNU BİLİR. AMA BEN ÇOK YALNIZIM! (Müzik durur. LESLIE
başını kaldırır. KIZ ve ERKEK karşıt taraflardan çıkarlar. Sanki yukarısında duran bir adama
konuşurcasına) Özür dilerim. Ben kayıverdim ve… (Diğer yanına döner. Orada da bir “adam”
vardır.) ah, teşekkür ederim. (kalkabilmek için adamın yardım etmesine izin vererek hala
çarşafı elbise durumunda iken adama yumuşak bir şekilde, samimiyetle) özür dilerim, sizi
rahatsız etmek istemem ama ben, sanırım elbisemi yırttım. Dikişlerini söktüm galiba… ah,
hayır tamir edilebilir. Ama, acaba şimdi beni eve götürebilir miydiniz, lütfen? (bir duraksama)
Beni sadece eve götürün lütfen; beni eve götürün lütfen. Beni eve götürün şimdi. Beni eve
götürün. LÜTFEN BENİ EVE GÖTÜRÜN. (şimdi müzik başlar ve birkaç saniye içerisinde
en yüksek seviyeye ulaşır. LESLIE onu bastıracak şekilde bağırır. (Çarşafı düşürür. Etrafına
düşer.) BİRİSİ BENİ EVE GÇTÜRSÜN! BENİ EVE GÖTÜRÜN! (Müzik durur, LESLIE
duvara, çok uzak bir yere koşmuştur. Duvara yaslanır. Kalan tek müzik Mozart’tır. Duvara
yaslanarak, kendi kendine, yumuşak bir sesle, fısıltıyla konuşur.) Beni eve götürün. Beni eve
götürün. Beni eve götürün. Beni eve götürün. Beni eve götürün. Beni eve götürün. Beni eve
götürün. Beni eve götürün. Beni eve götürün. Beni eve götürün. Beni eve götürün. Beni eve
götürün…
(Işıklar yavaşça söner)

Yazan : Lanford Wilson
Çeviren : Aliye Ummanel

TİRATLAR