Günden Geceye
Eugene O’Neill’in Günden Geceye ( Long Day’s Journey into Night ) adlı oyunu, Tyrone ailesinin bir gün boyunca yaşadığı çatışmaları ve geçmişin gölgesinde parçalanan ilişkilerini anlatır. Ailenin annesi Mary, morfin bağımlılığıyla mücadele ederken gençliğine ve gerçekleşmeyen hayallerine sığınır. Baba James, geçmişteki seçimlerinin ve para konusundaki tutumunun sonuçlarıyla yüzleşir. Oğulları Jamie ve Edmund ise aile içindeki kırgınlıklar, suçlamalar ve kendi geleceklerine ilişkin korkular arasında sıkışır. Gün ilerledikçe bastırılmış sırlar açığa çıkar; sevgi, pişmanlık ve çaresizlik iç içe geçer. Oyun, bağımlılığın, aile bağlarının ve geçmişten kurtulamamanın insan hayatındaki yıkıcı etkilerini çarpıcı biçimde ortaya koyar.
Günden Geceye oyunundan örnek bir tirat
MARY TYRONE : Rahibe Elizabeth’le bir konuşma yaptım. O çok tatlı, çok iyi biridir. Yeryüzünde bir azize gibidir. Onu çok severim. Belki günah işliyorum ama onu kendi annemden bile daha çok seviyorum. Çünkü o, siz daha tek kelime etmeden sizi anlar. İnsanın kalbinin içine bakan, güzel mavi gözleri vardır. Ondan hiçbir şey saklayamazsınız. Aldatmak isteseniz bile onu aldatamazsınız.
Yine de bu kez beni pek anladığını sanmıyorum. Ona rahibe olmak istediğimi söyledim. Bu çağrıyı ne kadar güçlü hissettiğimi anlattım. Kutsal Bakire’ye dua etmiş, beni bu göreve layık görmesini ve kararımı kesinleştirmesini istemiştim. Lourdes’teki Meryem Ana mabedinde dua ederken gerçek bir görü gördüğümü söyledim. Orada diz çökmüş olduğumdan ne kadar emindiysem, Kutsal Bakire’nin bana gülümsediğinden ve beni kutsadığından da o kadar emindim.
Ama Rahibe Elizabeth, bundan daha emin olmam gerektiğini söyledi. Bunun yalnızca hayal gücümden kaynaklanmadığını kanıtlamalıymışım. Eğer gerçekten bu kadar eminsen, dedi, mezun olduktan sonra eve dönüp diğer genç kızlar gibi yaşamanın, davetlere ve danslara gitmenin, eğlenmenin sana zararı olmaz. Bir iki yıl geçtikten sonra hâlâ aynı şeyi hissediyorsan geri gelirsin, yeniden konuşuruz.
Rahibe Elizabeth’in bana böyle bir öğüt vereceğini hiç düşünmemiştim! Gerçekten şaşırmıştım. Elbette önerdiği her şeyi yapacağımı söyledim ama bunun yalnızca zaman kaybı olduğunu biliyordum. Ondan ayrıldıktan sonra kafam karmakarışık oldu. Bunun üzerine mabede gidip Kutsal Bakire’ye dua ettim ve yeniden huzur buldum. Çünkü duamı işittiğini, beni daima seveceğini ve inancımı kaybetmediğim sürece hiçbir kötülüğün bana dokunamayacağını biliyordum.
Bu, son sınıfın kışında olmuştu. Sonra ilkbaharda bir şey oldu. Evet, hatırlıyorum. James Tyrone’a âşık oldum ve bir süre çok mutlu oldum.
Yazan : Eugene O’Neill
