Ormanda

Ormanda

Ormanda
Ormanda

 

 

 

 

 

 

 

ÜSÜK — (Ağabeysini öylece görünce şaşırır. Yanına ilerler.) Ağam.. N’oldu sana Memet ağam? (Eğilir.) Hacı Ali’nin goca öküz gibi birden sancılandın mı yoğsa?. İflâh olmadı gettiydi hayvan.. Etme ağam. (Kiziri omuzundan tutarak) Ne ola bu dert? Gulağından mı? Deyiver hele.. Davran hele Memet ağam.. Diren bi yol. Gardaşın Üsük geldi. Benim ağam.. (Çaresizlik içinde) Gördün mü başımıza geleni? Bak işe sen yavu. (Kizir’e) Aman derim ağa.. Aman sıkı dur.. Allah etmesin, Karaviran goruluğunda ölün galdığında niderik? (Kizir’in ölmesinden iyice korkarak) etme ağa, çoluğu – çocuğu meydanlarda koma. (Sanki bu iş Kizir’in elindeymiş gibi) oh, ağa, kalanlara acı. (Ağasının ölümü ile başına geleceklerden korkarak ağlamaklı.) Bakamam onlara.. Gücüm yetmez.. Gendin de bilmen mi canım? Vallâ bakamam ağa.. Heç güvenme bana.. (Sonra pişman olarak) Ağamsın.. Emanetlerine sahap çıkmak isterim emme… Emme biliyon aha. Ben bi yanaşma adam. Hacı Alinin kapısında.. (Bu lâf ta tesir etmedi Kizir’e. Onu ayağa kaldırmak için daha ne demeli? Düşünür. Sonra alır.) Hem bi yol düşün ağa, Horantandan geçtim.. Ya Sarılar köyü nolacak? De bakalım Sarılar n’idecek Kizir’siz? Mıhtar Abdülkâya nidecek? Salmaları kim iletecek köylüye? Amanın daha böyüğü var. Başefendi var. Başefendi gazada evrâk beklemez mi? Kim götürecek evrâkları gazaya? (Biraz da okşamak gerek diye düşünür anlaşılan.) Sen bir kizirsin, şu yaptığın şanına yakışır mı ağa? Sen bi böyük hökümet memuru sayılın. Ne deyi Başefendi cenderme urbası vermiş sana? Hemi de esker sayılır da ondan.. Musa Çavuş o gader gavura garşı getmiş de, ölmemiş goca herif, sağ gezer köy içinde. Sen hem esger hem kizir, Karaviran gorusunda mı öleceğin durup – dururken ağa? Galk etme, yeter… (Göğe bakıp, ağlamaklı tepinir.) Horantana acıman, köye acıman… ya bana?. De bakalım ağa. Gardaşın Üsüke de mi acıman yavu? Beni çığırtmışın… Davran, ne bi işin varsa yapalım. Yoğsa ekmeğimden olurum. Kapımdan olurum vallâ. Hacı Ali «gün tepeye dikilene kadar geldin geldin.. yoğsa gayri kapımdan iş yoh sana.» dedi. İş yoh gayri dedi ağa. (İşsiz kalmak korkusu ile telâşlanır, kalkar, kizir’e sarılarak, sırtlamağa çalışır.) Bari seni alıp gidem de görsün Hacı Ali. «Ah, ağam sancılandı da..» diyem. O çaresini bulur hemi.

Yazan : Cahit Atay

LÜTFEN YORUM YAZMAYI UNUTMAYIN

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir