Don Juan’ın Gecesi

Don Juan’ın Gecesi

Don Juan'ın Gecesi
Don Juan’ın Gecesi

 

DÜŞES- (Alınmış gibi yapar). Teşekkür ederim. (Tonu birden değişir.)
Benim ailemde her çocuğun bir tavus kuşuyla aynı zamanda doğması adettendir.
Bu bir gelenek. Biz burada dünyaya geldik, tavus kuşum ve ben, yani o
parkta dünyaya geldi, bense binanın sağ kanadındaki odada. (Tavır değiştirir.)
Evet, itiraf edeyim, bütün kadınlık hayatım boyunca tavus kuşumu boşladım.
Sonra, neredeyse rastlantısal bir biçimde, on beş yıl önce buraya geri döndüm.
Tavusumu öyle zavallı bir halde gördüm ki, şişmanlamış, bir ayağı aksak,
tüyleri dökülmüş, romatizmalı, kanatları seyrelmiş bir yelpaze gibi kuyruğu,
işte o gün kendimize acıdım. Evet yaşlanmıştık. Gösterişli devirlerimiz
çoktan geçip gitmişti. Sahte bir tevazu göstermeden şunu söylemeliyim,
o çok güzel bir tavus kuşuydu. Herkes bu konuda hemfikirdi.
Bunun üzerine onu Paris’e götürdüm, orada bahçemde yaşamını sürdürdü.
Ama şu son haftayı çok kötü geçirdi, durumu ağırlaştı:
Güçlükle nefes alıyor ve ağır yorgunluk belirtileri gösteriyor.
Ne kıpırdayabiliyor ne de ötebiliyor.

+++

DON JUAN- Mezarlık tarafından girdim. Ay karanlık yüzünü gösteriyordu.
Ölüme uluyan bir köpek sessizliği. Demir parmaklığı ittiğimde,
baykuşlar davetsiz bir misafirin geldiğini duyurdu, sıçanlar koşup mezarların
altına saklandı, ateşböcekleri ışıklarını kıstı, sanırım onları rahatsız ettim biraz.
Karanlıkta bin bir çeşit bakışın takibi altındaydım; mezarlık, o kadar canlı bir yer ki.
(Kısa bir sessizlik) Toprağın içinde, üzerinde yürüdüğümüz toprakta,
insan tozunun, eskiden atmış kalplerin olduğunu, etten, kandan, göbekten, spermden
ibaret olanın yeniden toprağa dönüştüğünü düşünmek tuhaf. Tuhaf bir yolculuk.
İnsanı ölüme dair kuşkuya düşürüyor. Ya da hayata dair. (Düşes’e döner.)
Az önce dedenizin dedesi Lamolle Kontu’nun heykelini gördüm: bakışları sabit,
duruşu sert, alnı yukarda, eli kılıçta! Çukur gözlerine şirin kuşlar yerleşmiş,
üşüyen kuşların yaptığı iki küçük yuva var… Sonunda kendileri bir işe yaramış işte.
(Birden.) Yoksa baloyu böldüm mü?

Yazan : Éric-Emmanuel Schmidt   TİRATLAR

LÜTFEN YORUM YAZMAYI UNUTMAYIN

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir